Nos do zmiany!

Czym jest rynoplastyka?

426

Twarz to taka część ciała człowieka, o której można powiedzieć, że uroda i harmonia stają się jej podstawowymi funkcjami. Sam nos natomiast, umiejscowiony dokładnie pośrodku twarzy, najbardziej wpływa na jej wygląd i odbiór przez otoczenie.

O najważniejszych kwestiach dotyczących chirurgii estetycznej nosa opowiada dr Waldemar Weiss, chirurg plastyk, od 30 lat specjalizujący się w chirurgii estetycznej w Paryżu, który właśnie rozpoczął współpracę z warszawskim Centrum Medycznym Medicover.

Podejmuję się operacji nosów nawet u ludzi w młodym wieku, jeśli mam pewność, że ich wzrost kostny jest już zakończony (często jest to już w 16 roku życia). Zdaniem niektórych jest to za wcześnie, jednak osobiście mam inną opinię na ten temat. Jestem zdania, że nie ma sensu marnować młodości, która powinna być przecież piękna i beztroska, na zamartwianie się swoim wyglądem. Trzeba jednak zawsze pamiętać, że znalezienie dobrego i doświadczonego specjalisty w tej dziedzinie nie jest sprawą prostą. Chirurg estetyk musi znać wiele technik, mieć duże doświadczenie i zachować umiar w wykonywanych operacjach, a przy tym cały czas być na bieżąco ze zmieniającymi się technikami operowania.

Trochę historii

Co ciekawe, początki operacji poprawiających wygląd nosa sięgają już czasów antycznych. W starożytnym Egipcie, który uważany jest za kolebkę chirurgii plastycznej nosa, starano się usuwać garby nosów czy poprawiać ogólny kształt tego fragmentu twarzy podczas mumifikacji zwłok (zabieg opisany w papirusie Imhotepa). Z kolei niewiernym kobietom w Indiach obcinano nosy, które następnie były rekonstruowane za pomocą płatów czołowych. Pierwsza europejska operacja nosa została opisana w okresie renesansu przez francuskiego chirurga Pierre’a Fanco. W czasach współczesnych, w XIX-XX wieku, operacje nosa były domeną otolaryngologów, zwłaszcza niemieckich (m.in. Jacques-Joseph, Rehti, Aufricht), a dopiero w latach 80. XX-ego wieku zaczęli na tym polu działać także chirurdzy plastyczni (m.in. Anderson, Sheen, Peck, Tardy).

Mój kolega, francuski doktor Gilbert Aiach, poświęcił rynoplastyce praktycznie całe życie zawodowe i wprowadził mnóstwo nowych technik operacyjnych na otwartym nosie. Swoją działalność prowadził od lat 80. przez blisko trzy dekady, a do dziś jego sposób myślenia o operacjach nosa wywiera znaczący wpływ na chirurgów zajmujących się tą specjalizacją. Zarówno dzięki niemu, jak i Johnsonowi oraz Toriumi’emu, interwencja chirurgii estetycznej nosa została bardziej skodyfikowana i spersonalizowana. Obecnie jednymi z najlepszych na świecie chirurgów estetycznych operujących nosy są Turcy. Wynika to z faktu, że nosy ludzi tej narodowości należą do najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych pod kątem operowania. Patrząc na niektóre efekty prac tureckich specjalistów, sam bardzo często nie mogę wyjść z podziwu dla uzyskiwanych przez nich efektów!

Można powiedzieć, że współczesne podejście do rynoplastyki cały czas się zmienia i ewoluuje. Chirurdzy realnie specjalizujący się w poprawianiu kształtu nosa (jesteśmy zgrupowani w bardzo selektywnym zrzeszeniu pod nazwą „The Rhinoplasty Society of Europe”) cały czas próbują nowych metod i narzędzi. To oni kreują pewne trendy i kierunki w tej dziedzinie, które następnie bardzo często podpatrują i stosują inni lekarze. W mojej opinii bardzo ważne jest także, żeby sama operacja była w miarę możliwości jak najmniej inwazyjna. Zabiegi wykonywane rozsądnie i z umiarem, jeśli chodzi o stopień poprawiania, przynoszą zazwyczaj najlepsze rezultaty.

Główne typy i rodzaje operacji

W pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że operacje rynoplastyczne polegają najczęściej na dodawaniu lub odejmowaniu pewnych elementów nosa (bardzo często te dwie czynności robi się podczas tego samego zabiegu). Pomniejszanie nosa jest zawsze zabiegiem łatwiejszym niż powiększanie. Potrzeba powiększania najczęściej jest efektem wcześniejszych, nieudanych operacji, w trakcie których wycięto zbyt duży fragment nosa. Rekonstrukcje z reguły wykonuje się z wykorzystaniem odpowiednio wymodelowanych chrząstek przegrody nosowej, choć mogą to być również chrząstki lub kości z innych fragmentów ciała.

Dwoma głównymi drogami, by dostać się do operowanej części nosa, są droga „zamknięta”, przez wnętrze dziurek nosowych (nie pozostawia blizn na skórze) lub droga „otwarta”, z dodatkowym nacięciem na bazie przegrody nosowej (z małą blizną prawie nie widoczną po wygojeniu się). Oczywiście każda droga ma swoje wskazania w zależności od przypadku, może ją wybrać jedynie specjalista.

Udana operacja

O udanej operacji estetycznej nosa możemy mówić wówczas, gdy w efekcie finalnym staje się on możliwie jak najbardziej proporcjonalny i harmonijny w odniesieniu do całości twarzy. Dlatego jeśli głównym celem przychodzącego do mnie pacjenta jest zrobienie nosa, który będzie wyglądał jak „nos Brada Pitta”, od razu wiem, że ciężko będzie nam znaleźć wspólny język. Niestety nie w każdym przypadku nos jakiejś konkretnej osoby pasuje do reszty twarzy.
Chirurgia nosa zalicza się do najtrudniejszych dziedzin chirurgii estetycznej. Samą operację musi poprzedzić bardzo dokładna analiza, dzięki której możliwe jest dokładne określenie tego, w czym tak naprawdę tkwi problem z danym nosem. Kiedy już to wiemy, można podejmować się operacji, która ma w istocie stanowić harmonijną adaptację nosa do reszty twarzy. Najlepszy rezultat tak wykonanej operacji jest wtedy, kiedy osoby z zewnątrz widzą pozytywną zmianę na twarzy, jednak nie są w stanie jednoznacznie określić, że dana osoba zoperowała sobie akurat nos.

Kolejny sekret operacji nosa tkwi w tym, aby nigdy nie operować zbyt dużo, a jednocześnie, aby efekt finalny zawsze był satysfakcjonujący zarówno dla pacjenta, jak i dla chirurga. Przykładowo usunięcie garbu powoduje, że sam czubek nosa trzeba jednocześnie skrócić, ponieważ jako całość wydaje się on wówczas optycznie za długi. Wszystko jest tutaj kwestią proporcji. Prawidłowo wykonywana operacja nosa jest więc niezwykle złożona i skomplikowana, a co za tym idzie – także czasochłonna. Choć co prawda najprostsze przypadki, z którymi miałem do czynienia, udawało mi się zoperować już w 30 minut, to w najbardziej skomplikowanych przypadkach trwało to od 4,5 do 5 godzin. Ważnym czynnikiem w operacjach rynoplastycznych jest również to, że zmienia się przepływ powietrza w nosie. Trzeba przy tym bardzo uważać, żeby nie okaleczyć pacjenta, powodując różnego rodzaju dysfunkcje w oddychaniu.

Ból i rekonwalescencja

Dobrze zoperowany nos z reguły nie boli. Mimo to i tak jest dla pacjenta sporym utrapieniem. Przykładowo, po wykonywanej przeze mnie operacji w nosie pacjenta umieszcza się swego rodzaju tampony z gąbki, które mają spełniać różne funkcje, takie jak choćby tamowanie krwi. W tym czasie pacjent nie może oddychać przez nos, co dla zdrowego człowieka nie jest sytuacją komfortową. Po dwóch dobach tampony są usuwane, co samo w sobie również nie jest przyjemne.

Od 7 do 10 dni pacjent musi nosić opatrunek usztywniający i zabezpieczający nos (plastikowy, metalowy lub lepiej przylegający, wykonany z gipsu), a następnie, po zdjęciu tego opatrunku, trzeba bardzo uważać na zoperowane miejsce. Mam tutaj na myśli, że przez pierwsze 3 miesiące nie wolno brać udziału w żadnych sportach grupowych, w których istnieje większe niebezpieczeństwo odniesienia kontuzji, a następnie można powoli zacząć wracać do tego typu aktywności. Na osiągnięcie ostatecznego efektu operacji trzeba jednak poczekać jeszcze 9 miesięcy. Ważne jest w tym czasie odpowiednie, regularne masowanie nosa. Dopiero po roku od operacji skóra ostatecznie się skurczy i dostosuje do nowego kształtu nosa. To samo dotyczy blizny pooperacyjnej, zarówno zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Od momentu powstania do całkowitego zagojenia musi więc upłynąć co najmniej rok. Po tym czasie zoperowany nos powinien mieć już tę samą odporność co przed operacją.

Jeśli chodzi o znieczulenie, to osobiście zawsze zalecam swoim pacjentom, aby poddawali się operacji w znieczuleniu ogólnym. Z prostego powodu – mnie samemu dość ciężko jest wyobrazić sobie, jak nieprzyjemne dla pacjenta musi być uczucie pozostawania w pełnej świadomości i jednocześnie widzenie oraz słyszenie raczej mało przyjemnych rzeczy, jakie są w tym momencie robione z jego nosem. Miejscowe znieczulenie dopuszczam wyłącznie w przypadkach naprawdę drobnych i szybkich zabiegów, jednak we wszystkich innych wyłącznie ogólne. Oprócz tego, że dla pacjenta jest to mniejszy stres, to dzięki temu lekarz może lepiej kontrolować krwawienie podczas zabiegu.

Podsumowując, choć operacje rynoplastyki wykonuje się od najdawniejszych czasów, a we współczesnej formie od lat 80., do dziś pozostają jednymi z najbardziej skomplikowanych i wymagających, jeśli chodzi o chirurgię estetyczną. Dlatego znalezienie doświadczonego specjalisty w tej dziedzinie jest niezwykle istotne. Pożądane efekty odpowiednio przeprowadzonego zabiegu z pewnością są w stanie te poszukiwania wynagrodzić!


Dr Waldemar Weiss – specjalista chirurgii plastycznej. Doświadczenie zawodowe zdobywał we Francji. Jest jedynym polskim chirurgiem plastykiem ze specjalizacją w dziedzinie chirurgii estetycznej w Zachodniej Europie. Odkąd w latach 80. wyjechał z kraju, ukończył liczne kursy i specjalizacje z dziedziny chirurgii plastycznej i estetycznej, dzięki czemu jest obecnie jednym z najbardziej dyplomowanych chirurgów plastyków nie tylko we Francji, lecz także w całej Europie. Założyciel i właściciel Centrum Chirurgii Estetycznej Zachodniego Paryża w jednej z najstarszych, bo istniejącej od 1904 roku, i najbardziej renomowanych paryskich klinik La Montagne. Wśród najczęściej wykonywanych przez dr. Waldemara Weissa zabiegów znajdują się: operacje twarzy (odmładzanie, zmiana kształtu nosa), a także powiększanie i zmiany kształtu piersi czy zabiegi liposukcji. Po ponad trzydziestu latach pracy za granicą dr Weiss pojawia się w ojczyźnie, aby móc periodycznie operować pacjentów w Polsce i wymieniać się doświadczeniami ze specjalistami w naszym kraju.

foto: unsplash

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.